Charmed 13 by Een duistere erfenis

Author:Een duistere erfenis
Format: epub

HOOFDSTUK 8

Phoebe kauwde op het uiteinde van haar potlood. Ze zat opgekruld in een hoekje van de bank in de woonkamer en werkte aan de bezwering om Gortag te verslaan.

Juliana zat aan de andere kant van de bank, bladerend door een familiefotoalbum van de Halliwells.

"Wat moet het heerlijk zijn om in een huis te wonen dat al generaties lang in jullie familie is", merkte ze op, terwijl ze naar een foto keek van haar oma als jonge vrouw voor de Villa.

Phoebe glimlachte. "Ik denk het. Ik heb het niet altijd gewaardeerd."

"Dat zou je wel moeten doen", zei Juliana. "De geschiedenis van je familie is heel belangrijk."

Phoebe wist dat ze aan haar broer dacht en aan alle anderen die Gortag door de jaren heen had vermoord.

"Sorry dat we je schuilplaats hebben verraden aan Gortag" , zei Phoebe zachtjes. "We proberen alleen maar te helpen, maar ik weet dat we de enige plek waar je je veilig waande, je huis, hebben prijsgegeven."

Juliana kreeg een afwezige blik in de ogen. "Ik heb me daar nooit echt veilig gevoeld", zei ze. "Ik heb me nooit ergens veilig gevoeld. Mijn dan was altijd onderweg - we waren reizigers."

"Net zoals zigeuners?" vroeg Phoebe.

"Min of meer. Ierse reizigers. We leefden als zigeuners, maar we hebben niet dezelfde achtergrond. En wij waren altijd op pad om Gortag een stap voor te blijven. Maar hij vond ons altijd en doodde altijd één of twee familieleden voordat we konden ontsnappen."

"Vreselijk", zei Phoebe. Zij en haar zusjes waren veelvuldig het doelwit van demonen en verschillende kwaadaardige krachten. Maar ze kon zich niet voorstellen hoe het was om zoveel familieleden aan dezelfde demon te verliezen. "Je moet Gortag echt haten", merkte ze op.

"Ik ben bang voor hem", erkende Juliana. "Mijn hele dan leeft al generaties lang in angst voor hem. Het is nooit bij iemand opgekomen om hem te proberen te vernietigen. Alsof ze allemaal geaccepteerd hadden dat hij ons voor altijd achterna zou zitten. Maar dat wil ik niet voor Lily. Ik wil dat ze opgroeit en zich sterk voelt en niet de hele tijd bang is."

"Daar zullen we je bij helpen", zei Phoebe. "Ik ben bijna klaar met de elimineerspreuk."

Met hoopvolle ogen ging Juliana rechtop zitten. "Zou dit' werken?"

"Nou ... " Phoebe keek neer op de woorden die ze had opgekrabbeld in haar opschrijfboekje. "Deze spreuk bindt hem absoluut aan één lichaam, maar ik weet niet zeker of hij er ook door verslagen wordt."

"Misschien moeten we dat met een aparte spreuk doen", stelde Juliana voor. "Eentje om hem te binden en een andere om hem te verslaan, zodra hij gebonden is."

"Dat is een idee", beaamde Phoebe. Ze wilde net beginnen met een andere spreuk toen Leo naar binnen orbde met Piper en een tienermeisje met blauw haar.

Drew, nam Phoebe aan. Zodra het witte licht vervaagd was, wendde Drew zich met glanzende ogen tot Leo.

"Dat was cool!" riep ze. "Ik voelde al mijn moleculen vibreren."

Leo grinnikte.

"Zo voelde het ook toen ik in een muis veranderde.

Hoe noemde je dat ook alweer?" vroeg ze aan Piper.

Download

Copyright Disclaimer:
This site does not store any files on its server. We only index and link to content provided by other sites. Please contact the content providers to delete copyright contents if any and email us, we'll remove relevant links or contents immediately.